Ημέρα Θεοφανίων στη Μεσορόπη
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η ημέρα των Θεοφανίων έχει ξεχωριστή σημασία για μένα και νομίζω για πολλούς μεσοροπιανούς. Όλοι έχουμε συνδέσει στο μυαλό μας τα Θεοφάνια με την απαραίτητη παρουσία μας στο Νιβριό , όπου γίνεται κάθε χρόνο ο καθαγιασμός των υδάτων. Ο Νιβριός είναι μια φυσική μπάρα, που δημιουργούν τα νερά, που κατεβαίνουν από τη σπηλιά, Βοσκόβρυση του Παγγαίου. Εκεί, στα παγωμένα νερά του, βουτούν οι τολμηροί νέοι του χωριού, για να πιάσουν το Σταυρό. Το έθιμο τελείται από τους παλιούς χρόνους και ποτέ και για κανένα λόγο, δε σταμάτησε. Ακόμη κι όταν οι καιρικές συνθήκες ήταν αντίξοες, οι παπάδες δεν μπορούσαν να αντισταθούν στην επιθυμία του πλήθους να μεταβεί στο Νιβριό και να τηρήσει το έθιμο. Δύο φορές ο Σταυρός χάθηκε, όμως κανείς δεν έφυγε, μέχρι να βρεθεί. Τότε, επιστρατεύθηκαν οι γηραιότεροι με μπότες και τσουγκράνες και τελικά ο Σταυρός βρέθηκε μετά από τρεις ή τέσσερις ώρες αναζήτησης. Μια φορά κανείς από τους νεαρούς δεν μπορούσε να τον εντοπίσει και βούτηξε αναγκαστικά ο παπάς, ο οποίος κατάφερε να τον βρει. Μια άλλη φορά είχε τόσο πολύ χιόνι, που ο παπάς, αν και ήταν μεγάλης ηλικίας, ανέβηκε με το άλογο μέχρι το Νιβριό, μόνο και μόνο επειδή ήθελε να τηρήσει την παράδοση και ο κόσμος ανυπομονούσε. Σίγουρα, οι παλαιότεροι από μένα θα έχουν πολλές ανάλογες περιπτώσεις να διηγηθούν. Όλα, αυτά που περιγράφω τώρα εγώ είναι, όσα έχω ζήσει η ίδια και μου έκαναν εντύπωση. Σήμερα, η παράδοση στη Μεσορόπη εξακολουθεί να τηρείται με ευλάβεια και πάντα πλήθος κόσμου παρευρίσκεται για να παρακολουθήσει την τελετή. Εξάλλου, το απαράμιλλο φυσικό κάλλος της τοποθεσίας σε συνδυασμό με το τελετουργικό σε υποβάλλει. Μάλιστα, στη Μεσορόπη ο αγιασμός των υδάτων γίνεται δύο φορές το χρόνο, καθώς υπάρχουν δύο ενορίες, μία του Γρηγοριανού ή Νέου ημερολογίου και μία του Ιουλιανού ή Παλαιού ημερολογίου. Έτσι, με μια ημερολογιακή διαφορά 13 ημερών, τα Θεοφάνια γιορτάζονται δύο φορές.
